Stanowisko KZRSIISN wobec propozycji ustaw antykryzysowych

Stanowisko

Krajowego Związku Rewizyjnego Spółdzielni Inwalidów i Spółdzielni Niewidomych w Warszawie

do projektu

pakietu  ustaw antykryzysowych.

Warszawa 20.03.2020

Reprezentując środowisko spółdzielczych zakładów pracy chronionej oraz innych pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne pragniemy zaapelować do Rządu w sprawach stanowiących dla nas największe zagrożenie.

Założenia do projektów ustaw antykryzysowych, prezentujące wachlarz instrumentów mających dopomóc pracodawcom, mają tylko częściowo zastosowanie do naszych członków. Wnosimy przeto o uwzględnienie  specyfiki zakładów pracy chronionej w proponowanych rozwiązaniach. Pokrótce przedstawiamy nasze postulaty które mogą być uwzględnione w przygotowanym pakiecie.

  1. Utrata płynności, która grozi w najbliższych miesiącach wszystkim pracodawcom, szczególnie boleśnie może się odbić na kondycji pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne. Dzisiejszy system wsparcie zatrudnienia tej grupy pracowników wymaga  terminowego regulowania zobowiązań wobec pracowników, ZUS i urzędów skarbowych,  pod groźbą utraty lub konieczności zwrotu całego dofinansowania za dany miesiąc.  Wnioskujemy o zapisy do ustawy o rehabilitacji zwalniające lub zawieszające obowiązywanie drakońskich przepisów nakazujących zwrot całego dofinansowania w przypadku przekroczenia terminu płatności składek ZUS.
  2. Wyłączenie w roku 2014 mechanizmu waloryzacja dofinansowań do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych,  przy szybkim wzroście płacy minimalnej i przeciętnej, zdewaluowała diametralnie wartość tego instrumentu jako bodźca do utrzymania lub wzrostu zatrudnienia osób niepełnosprawnych.  W roku 2013 dofinansowanie na osobę z lekkim stopniem niepełnosprawności sięgało 31% kosztu płacy minimalnej, by w roku 2020 pokrywać ledwo 14  % tegoż kosztu. Wnosimy o przywrócenie realnej wartości dofinansowań w ścisłej korelacji z rosnącymi kosztami pracy aby w przyszłości wzrost dofinansowań nie był uzależniany li tylko od wystąpienia kryzysu, epidemii czy politycznych konotacji. Zwracamy też uwagę na marginalizowanie pomocy dla lekkiego stopnia niepełnosprawności, do którego dofinansowanie relatywnie spadło najbardziej.
  3. Postulujemy o wprowadzenie instrumentów chroniących w szczególności stanowiska pracy osób niepełnoprawnych. W dobie kryzysu, nieuchronnie prowadzącego do wzrostu bezrobocia, sytuacja osób niepełnosprawnych ulegnie diametralnemu pogorszeniu. Z trudem osiągnięty wzrost aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych może być szybko zaprzepaszczony przez opóźnienia we wprowadzaniu parasola ochronnego nad pracownikami niepełnosprawnymi. Pomocne w tym zakresie może być:

- aktywacja klauzul społecznych w zamówieniach publicznych – preferujących pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne,

- finansowanie wynagrodzeń chorobowych osób niepełnosprawnych z FUS, rosnąca absencja pracowników opóźnia produkcję i usługi,

- wprowadzenie waloryzacji SOD od 1 stycznia 2020r.

- zawieszenie czasowe bieżących płatności i spornych należności na rzecz PFRON od zakładów pracy chronionej,

- zawieszenie egzekwowania przez PFRON skutków tzw „trudnej sytuacji” u pracodawców korzystających z pomocy publicznej.

4. Postulujemy zmiany w regulacjach dotyczących gospodarowania środkami ZFRON przez  pracodawców posiadających ww fundusz. Rozszerzenie wykazu możliwych wydatków o tytuły związane z możliwością ratowania stanowisk pracy zagrożonych obecnym kryzysem poprzez finansowanie części wynagrodzeń, wydatkowania ZFRON na środki dezynfekujące i inne koszty związane z ochroną zdrowia pracowników niepełnosprawnych. Zniesienie zapisu o przekazywaniu 40% z zaliczki na podatek od osób fizycznych na PFRON. Powrót do rozwiązania z przed 2011r., czyli przekazywania 10% na PFRON, pozwoli zwiększyć możliwości pracodawców w zakresie udzielania pomocy pracownikom i tworzeniu nowych stanowisk.

Specyfika spółdzielczych zakładów pracy chronionej, powstałych przeważnie w latach 50-tych ubiegłego stulecia, polega na tym, że ich celem nadrzędnym jest rehabilitacja zawodowa poprzez dawanie zatrudnienia osobom niepełnosprawnym.  Niesie to za sobą implikacje w zakresie niższej wydajności załogi, mniejszej elastyczności  i często socjalnego charakteru zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Misja ta, z pominięciem celów ekonomicznych, realizowana przez spółdzielnie, stała się też przyczynkiem do upadku wielu spośród nich.  Realizowanie społecznych celów, bez zagwarantowanego wsparcia z środków publicznych  w zderzeniu z realiami ekonomicznymi, doprowadziło do zmniejszenia liczebności spółdzielni inwalidów do nieco ponad 130 czynnych gospodarczo zakładów.

Prezes Zarządu

Jerzy Szreter

Pełnomocnik Zarządu

Hubert Pora


 

NEWSLETTER